PHP, ilk olarak 1990’lı yılların ortalarında Rasmus Lerdorf tarafından geliştirilmeye başlanmıştır. Lerdorf’un amacı kişisel bilgilerini internet üzerinden yayınlamaktı. O tarihteki teknolojide, günümüzdeki gibi gelişmiş web tasarım yazılımlarının bulunmamasından dolayı , kişisel web sayfası yapmak çok daha zordu. Buradan yola çıkarak, kişisel web sayfası yapmak için bir yazılım hazırladı ve adına Personal Home Page (PHP) adını verdi. PHP, Perl dili üzerine kurulu bir dil olarak geliştirilmeye başlanmıştır. PHP’ nin çok tutulması üzerine web tasarımcılarının çok ihtiyacı olan, yani form yoluyla ziyaretçiden gelen bilgileri işlemeyi sağlayan eklemeler yapılarak adına PHP/FI (Form Interpreter) adını aldı. Kimileri tarafından programın bu versiyonu PHP2 olarak adlandırıldı. 1995 yılının ortalarında PHP Lerdorf’un kurmuş olduğu bir grup tarafından daha da geliştirildi. Bu sefer Perl dilindeki fonksiyonlardan tamamen arındırılmış ve Object Oriented (Nesneye Dayalı) bir dil haline getirildi.

PHP Nedir?
Platformdan bağımsız (Windows,Linux, Etc.) çalışabilen sunucu taraflı, Html gömülü betik dilidir. Perl, C/C++ tipinde script dilidir. Bu dillere aşina olanlar ve herhangi bir programlama dilini bilenler PHP yi fazla vakit kaybetmeden öğrenebilirler.
Oracle, Adabas D, Sybase, FilePro, mSQL, Velocis, mySQL, Informix, Solid,dBase, ODBD Unix dbm ve PostgreSQL veritabanlarıyla güvenli iletişim kurabilir ve IMAP, SNMP, NNTP , POP3 , HTTP servislerine bağlantı kurabilmektedir.
Platform olarak “Linux & Apache & mySQL” kullanılması en yaygın ve önerilendir. Siz kendi sisteminizde de sorunsuz kullanabilirsiniz.

Diğer Betik Dillerinden Farkı
——————————————————————————–

PHP’nin Perl gibi betik dillerinden en önemli farkı HTML içine gömülebilmesidir.

Servise dayalı mimari (Service Oriented Architecture), ayrı bilgi sistemlerini entegre eden ve heterojen sistemler arsında köprüler oluşturabilen, bilinen en efektif ve düşük maliyetli mimaridir. Böyle bir mimari sistemle hareket (transaction) maliyeti düşer, iş ve veri akışının izlenebilirliği kolaylaşır ve IT departmanının üstündeki kod yazma, sorun çözme, vs… gibi yükler azalır.

XML entegrasyonun genel olarak üç aşamada yapılması gerekir:

1. Kurumsal mevcut sistemlerin entegrasyonu

Kullanılmakta olan sistem, uygulama ve veri tabanlarından mevcut yapıya ilişkin bilgi alınır, daha sonra bu yapı web servisleri matığına göre yeniden şekillendirilir. Böylece:
Mevcut sistemlerdeki verilerin geri dönüşümü (yeni sisteme göre kullanılmaları) sağlanır.
Entegrasyon projesinin karmaşıklığı ve maliyeti azaltılmış olur.

2. Kurumsal servis entegrasyonu

Standart tabanlı XML kullanarak, mevcut IT kaynaklarının ve servislerin kurum tarafından kontrolü sağlanır. Böylece:
Servislerin, esnek mimari sayesinde, kurumsal gereksinimlerle uyumluluğu arttırılır.
Çoklu uygulamaların (multiple applications) bilgi, akış ve yapılarını kümeleyen (bir araya getiren) esnek, kompozit uygulamalar yaratır.
Satıcıların standart tabanlı mimarilere bağlı kalmasını önler.

3. Kurumsal bilgi entegrasyonu

Kullanıcıların iş terimleri kullanarak aradıkları bilginin, formatından ya da bulunduğu sistemden bağımsız olarak veri kaynaklarında bulunması, erişilebilir olması ve taşınmasını sağlayan bir gateway oluşturur. Böylece:
Kullanıcının ya da iş akışının ihtiyacına göre veri sunumları yapılabilir ya da diğer türdeki sunumlarla birleştirilir.
Her türlü bilgisayara ve uygulamalara tam zamanlı bilgi taşınır.
Güncellenen bilgi sayesinde yöneticilerin karar verme süreci güçlenir.

Günümüzde, farklı programlama dilleriyle yaratılmış, farklı obje modelleri ya da veri standartları kullanan ve hatta farklı işletim sistemlerinde çalışan bir grup uygulamayı bir araya getirerek kullanabilir, ve bu entegrasyonu da internet ortamına aktarabiliriz. Web Servisleri, bu tür entegrasyonları kullanabileceğimiz ara yüzler sağlayarak, işlerimizi internet üzerinden platformdan, dilden ve obje modelinden bağımsız olarak yapabilmemize olanak tanır. Web Servislerine erişim standart bir ara yüz aracılığıyla gerçekleştiği için birbirinden tamamen farklı sistemlerin birlikte çalışabilmesine olanak verir. XML veri standardı, platformdan bağımsız oluşu ve entegrasyon ve standardizasyon kolaylığı ile web servisleri teknolojisinin temel yapı taşlarından biridir. Halen kullanılmakta olan bu veri transformasyon ve işleme protokolleri genel olarak üç isim altında incelenebilir.

SOAP: Basit nesne erişim iletişim kuralı (SOAP- Simple Object Access Protocol), XML temeli üzerine oluşturulmuştur. Uygulamaların birbirlerine çağrı yapabilmeleri için oluşturulmuş bir standarttır. Uygulamaların internet aracılığıyla birbirlerinden nasıl bir istekte bulunacağını, bir isteğe nasıl karşılık verileceğini tanımlar. Kısacası internet üzerinden dağıtılan uygulamalar geliştirmemizi mümkün hale getirir.

UDDI: Evrensel açıklama, keşif ve entegrasyon (Universal Description, Discovery and Integration), web servisleri ile ilgili olarak bir adres defteri işlevi görür. UDDI, XML Web Servisleri sunan şirketlerin bulunmasını sağlar. UDDI ve XML web servisleri sayesinde Internet üzerinden yaptığımız arama işlemlerimizi çok daha kısa zamanda ve doğru olarak yapabiliriz.

WSDL: Web hizmetleri tanımlama dili (Web Services Description Language), bir XML web servisinden hangi işlevlerin sağlanabileceğini, bu işlevleri çağırmak için hangi parametrelerin girilmesi gerektiğini ve servisten dönecek olan verinin tipinin ne olduğunu tanımlamaya yönelik bir standarttır.
İstemci (client) HTTP protokolünü kullanarak sunucuya (server) istemini iletir ve sunucu bu istemi XML standardına göre işleyip yanıtını yine XML verileri halinde saklar. Web servislerinin kullanılabilmesinde, geliştirilebilmesinde ve diğer uygulamalarla bütünleştirilebilmesinde XML veri standardına geçilmiş olması çok önemli bir aşama teşkil etmektedir. XML, bu tür uygulamaların daha da geliştirilip yaygınlaşmasını sağlayacaktır.

XML standardına göre hazırlanmış bir doküman içeriği (veri kısmı) iki farklı dosyayla beraber iki farklı işlemciye yollanır. Verilerin işlenmesinde parser kullanılır. Parser, DOM (Document Object Model) ya da SAX (simple API for XML) yaklaşımlarına göre veriyi şema yapısı ile birlikte XML’e özgü hiyerarşik yapıda işler ve uygulama ve sorgulamalara hazır hale getirir. Dokümanın gösterimi için de stylesheet işlemcisi, doküman ve bu dokümana ait stylesheeti birleştirerek dokümanın görüntülenmesini sağlar.

Genel olarak bir XML dokümanını üç dosyayla tanımlayabiliriz. (Bu şart olmasa da tavsiye edilen bir uygulamadır.) Dosyalardan biri XML formatlı veri içerik dosyası, biri XSD (DTD yerine) formatlı şema dosyası, biri de XSL (CSS yerine) formatlı stylesheet dosyasıdır. Bu üç dosya tipi de XML tabanlı olduğundan XML destekli tüm sunucu ve veri tabanlarında çalıştırılabilir. Ancak; Tamino gibi XML’in herhangi bir dönüşüme gerek olmadan yalın (native) olarak saklandığı veritabanı yönetim sistemleri, diğer veritabanlarında karşılaşılan dışsal veri tipleri veya farklı format dönüşümlerini gerektirmediğinden; sorgu, transfer ve entegrasyon işlemlerinin performansları oldukça yüksektir.

XML veritabanı yönetim sistemlerinde, karmaşık veri yapılarının belli bir ilişiksel tablolama sitemi ile kodlanması zorunluluğu yoktur. Bunun yanında, karışık yapıdaki bir veri kaynağı içerisinde belirli bir dokümana veya bir dokümanın belirli bir kısmına ulaşmak istenmesi durumunda, XML veritabanları hızlı sorguluma olanak sağlamaktadır. Verinin yalın biçimde kendi iç formatında tutuluyor olması bu erişimi kolaylaştırmaktadır. Diğer veritabanı yönetim sistemi yaklaşımlarında, bu tarz bir arama için karmaşık çoklu tabloların araştırılması ve daha sonra XML verisine dönüştürülmesi işlemi performans düşüklüğü ve maliyet artırıcı ilave uygulamalar gerektirebilmektedir.

1. Bilgiye içerik değeri katar. Etiketler ve diğer XML bileşenleri; veriyi yorumlamada, sorgulamalarda, akıllı veri işlemede (data mining) ve buna benzer diğer operasyonlarda kullanıcıya içerik bilgisi sağlar.
2. Dağıtılmış veriler için tek bir sunucudan görünüş sağlayan XML’in, erişim sağladığı bir çok verinin öğeleri, değişik veri tabanları içerisinde bulunabilir. XML ile bu verilere tek bir sunucu üzerinden bakılıyormuş gibi erişilebilir.
3. Verilerin sınıflandırması, her uygulamanın özelliklerine göre bire bir belirlenebildiğinden çeşitli uygulamalara yerinde ve etkin çözümler sağlabilir. Özellikle verilerin iç içe geçirilebilir olmasıyla, klasik ilişkisel veri tabanlarındaki gibi tablolar arası ilişkilendirme işleminden tasarruf edildiğinden sorgulama ve operasyonlarda yüksek performans artışı ve kolaylık sağlar.
4. XML, sabit bir etiketler kümesi içermediğinden ve istenildiği kadar uygulamaya özel yeni etiket yaratılabildiğinden, genişleyebilen ve esnek bir veri standardıdır. İlişkisel veri tabanlarının dizayn güncellemeleri, XML’e göre daha çok zaman alır ve genelde sistemin performansını önemli ölçüde düşürür.
5. XML etiketleri doğal dille yazıldığından anlaşılması kolaydır. Böylece her düzeydeki çalışan veri etiketlerini kolayca okuyarak verinin içeriği hakkında bilgi sahibi olabilir.
6. İçeriği gösterimden ayırır. XSL “style sheet”leri tarafından oluşturulan görünüş ve veri yapısı bilgileri, XML ile hazırlanmış bir belgenin görünüşünün içeriğe dokunmadan değiştirilebilmesini sağlar.
7. Sektör içi ortak standartların geliştirilebilmesine ortam sağladığından, aynı sektördeki firmaların veri paylaşımını kolaylaştırır.
8. Sıradan veri tabanlarında; veri kayıtları, belirli şemalara ihtiyaç duyar; oysa XML belgeleri bu tür tanımlamalara ihtiyaç duymadan saklanabilir çünkü XML etiket ve özelliklerden oluşan meta veriler içerir.
9. Çeşitli veri türleriyle kullanılabilir. XML belgeleri, çoklu ortam verilerinden (resim, ses, video) aktif bileşenlere (Java Appletleri, ActiveX) kadar birçok olası veri türünü içerebilir.
10. Çokdilli belgeleri ve “Unicode”u destekleyen XML, uygulamaların uluslararası hale getirilmesinde önemli avantaj sağlar.

XML hakkında bilinmesi gereken en önemli nokta bu dilin veriyi taşımak amacıyla tasarlanmış oluşudur.

XML ile veriler yapı bakımından modülerlik kazanmaktadır.Yukarıda bahsettiğimiz gibi XML dökümanları verinin içeriğiyle ilgilenmektedirler.Bu sayede verilerin içerik,yapı ve sunum kısımları ayrı modüller halinde farklı XML dökümanlarında tutulmaktadır.

XML dökümanları Veri Adaları(Data Islands) adı verilen teknik sayesinde HTML sayfaları içerisinde de depolanabilmektedir.Bu teknik sayesinde verinizin sadece sunumuyla ilgilenilmektedir

XML ile verinin alışveriş işlemi gerçekleştirilir.XML,yapısının esnekliği sayesinde birbirine uyumlu olmayan sistemler arasında veri alış verişini rahatlıkla gerçekleştirmektedir.Günümüz bilişim dünyasında bilgisayar sistemleri ve veritabanlarının genellikle birbirine uyumsuz sistemler içerebildiklerini görmekteyiz.Bundan dolayı uygulama geliştiriciler Internet üzerinden bu tip uyumsuz verilerin alış veriş işlemini gerçekleştirmek zorundadırlar.

Verinin XML formatına çevrilmesi ile farklı sistemler ve uygulamalardaki verilerin karmaşıklık derecesi indirgenerek alış veriş işleminin kolaylaştırılması sağlanır.

XML ile finansal bilgilerin Internet üzerinden alış verişi sağlanmaktadır.Günümüzde artık hepimizin sıklıkla duyduğu elektronik iş kavramı açısından incelenecek olduğunda XML’in önemli fonksiyonları yerine getirdiği görülmektedir.Bahsedilen bu fonksiyonları ile XML geleceğin Elektronik İş dili olarak da yeni bir misyonu üstlenmektedir.

XML ile verinin paylaşımı kolaylaştırılır.

XML,veriyi düz metin (plain text) formatında saklamasından dolayı veriyi paylaştırma konusunda da hem yazılım hem de donanımdan bağımsız hareket edebilme imkanını sunmuştur.

Bu sayede farklı uygulamalarda hareket eden farklı veri tipleriyle çalışmak daha da kolaylaşır.Ayrıca işletim sistemlerinin yükseltgenmesi,sunucu,uygulama vb. dışsal faktörlerin yenilenmesi gibi dışsal faktörlerden de asgari ölçüde etkilenilmiş olunur.

XML ile verinin depolanması sağlanır.

XML, verinin dosyalarda veya veritabanlarında saklanması için de kullanılabilir.

XML,yazılım,donanım ve uygulamalardan bağımsız olduğu için verinin daha elverişli olarak kullanımını sağlamaktadır.Yani başka istemci(client) veya uygulamalar tıpkı veri kaynaklarına erişiyormuş gibi XML dosyalarına rahatlıkla erişebilirler.

XML,esnek yapısı nedeniyle başka dillerin de oluşturulabilmesine olanak tanır.Wireless Markup Language(WML) mobil cihazları için kullanılan WAP ortamlarının dilidir ve XML’in türevidir.